گاهی باید مثل (کارل راجرز) باشی:
مهربان و عاشق انسانها ... برای آنها و دردهایشان گریه کنی، آنها را در آغوش بگیری و به هیچ چیز فکر نکنی...

و گاهی چون (فردریک پرلز) جسور:
مطمئن و با ایمان به گفته هایت کوتاه نیایی تا بتوانی مراجعانت را از فرو رفتن نجات دهی...

گاهی باید مانند (آدلر) :
درس بدهی و برایت عنوان و پرستیژ مهم نباشد...

و گاهی چون (فروید) :
با آنها زندگی کنی، درد بکشی، محکوم شوی و فقط یک چیز برایت مهم باشد: کمک به انسان...

و گاهی اعتراف کنی به شکست هایت چون (یالوم)...

مثل (واتسون)؛
کارگری کنی، بی پولی و فقر بکشی، آرزوهایت را در صندوقچه ایی زندانی کنی تا روزی بتوانی آزادشان کنی...
![]()
مثل (اسکینر) مسخره عام و خاص شوی تا روزی حرف هایت شنیده شود..
ولی هیچ گاه هیچ گاه و هیچ گاه پشیمان نشوی...

چون تو یک روانشناسی بسیاری به تو امید بسته اند و این افتخاری بی نظیر است.
همین...
ما را در سایت mahabadmoshaver دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: bakhtyar hassani
بازدید: 151